musze karalusze

gdzie teraz chcesz pójść?
mosty już połamane
układają się w wygięte
klucze do mieszkań

muszych karaluszych

ślady starej krwi
na framugach okien
nie wrócisz 

tu
nie wrócisz

widziałem oczy 

puste jak twoje
serce o poranku
gdy nic takie 

w głowie
musze karalusze
obok postne
pokutne cienie
brwi chyba
unoszą się wstydem

dzika miłość 
łapie za klamki
każdych drzwi

klucze jak wtedy

ciepłe wianki 

pierwsze i słabe

drżące dłonie 

ciepłe rzeczne

nie moje i 

nie twoje