nie wyjdą z lasów już 

jak z procy wystrzelić się 

przez tory

zaświecą dla nich 

wilcze oczy

będą wpatrywać się w siebie

dopóki noc

syren już się nie boją 

a w górze sterowce

w ślizgu przez zaspy niebieskie

kołyszą ciałami podróżnych 

świetliki w słoiku po dżemie