dobranoc

 

jak płatek konwaliowy

unosi się 

roztańczona 

po salach lustrzanych

rozświetlanych

przez zorze

tu coraz dłużej

noc jest

a słońce 

serce moje

dłużej już być 

nie może 

etc

nie psuję smaku

gdy wchodzi ktoś inny

a w głowie masz mnie 

przecież 

zza drzwi

go nie wyrzucam

bo jestem drzwiami 

jestem szafą i

jestem w szafie

i za każdą zasłoną 

tlumię krzyk

nie popsuję ci

nic

 

po ciemku

uciekło słońce 

wstydzi się plam

wejdę już dziś 

wieczorem 

jesteś półsłodka 

jezioro wrześniowe 

i będę 

pływał 

sobie