kałuże nie chcą schnąć 

w oddechu supernowej

wszechświaty porzucone

mieszają się z błotem na podeszwach

równolegle nie dotknie mnie już nic

cudza wina cudzy strach cudzy koniec

przez chwilę poza zasięgiem 

będę jak ptak pod wodą 

niesiony przez odpływ 

do domu