ślady po zębach 

cekiny na miękkiej szyi

elektryczne wargi łakną 

ruchomej czwartej ściany 

lunatykujemy na huśtawkach 

przeźroczyste mrówki 

we wnętrzach 

baniek mydlanych

słodycz

twój język był słony 

nim przyszły mgły 

ciepłe wilgotne

nad miastem z maku

światło szło nisko

poderwało wały 

ale woda leniwa

i usta z osiedla kłamały 

na gapę

są gdzieś lasy

pełne światła 

łagodne fale 

soczystych łąk 

a więc płyniemy dalej 

ukryci pod pokładem 

już nie wypuszczę cię z rąk 

prąd

iskrzy kiedy patrzysz

odsuń oczy w kąt 

na zielono pachnie 

prąd 

tańczysz każdym słowem 

wymyśliłaś to

chowasz w ustach własny 

(styczeń 2004)

 

45

 

nie będę już czekał na ciebie 

obsiadają mnie latające szczury

a dzwony rozkołysane przed biciem

kładą na język gorzkie niebo

byłaś jak woda święcona

na samym dnie kropielnicy

pył księżycowych podziemi 

zamiast twoich włosów 

między moimi palcami 

pod koniec

wchodzę w nie moje

serce mam cudze

i oczy mokre

jak one

obce ucieczki 

seledynowe 

byleby dalej 

pod koniec 

ja ciebie też

stoję pod strzelnicą 

wieczór, żarówki syczą na wietrze

mam chustę w grochy

ja ciebie też 

wyszedłem na noc bez końca 

ostrzegali przed tobą 

przed nocą bez gwiazd 

niebem bez drzwi 

ja ciebie też 

 

Kallisto

dryfujesz nad kallisto

od kwadransa podaję ci tlen 

skafander jest cały i ty

jeśli to czytasz

to

wydech 

wdech

wydech

wdech 

latawce

latawce są żeby 

zniknąć bez śladu

odbić się od ziemi

w bezruch

jak po pierwszym

całowaniu 

latawce są po to

żeby zniknąć

bez śladu 

nie wyślą przecież psów

w chmury mgieł

peronowych

nie będą przecież

kopać nad lokomotywami 

latawce są

żeby zniknąć bez śladu 

za pierwszym razem

od razu

...

mam odłożone

pieniądze na pistolet

ma być na raz

nie kolekcjonuję

otwórz mi oczy

kalejdoskopowe

żebym oślepnął

zanim eksploduję

dobranoc

 

jak płatek konwaliowy

unosi się 

roztańczona 

po salach lustrzanych

rozświetlanych

przez zorze

tu coraz dłużej

noc jest

a słońce 

serce moje

dłużej już być 

nie może